Spostrzeżenie dzieci jest interesujące: dowodzi, że nie wiedzą kto do nich mówił. Pierwsza odgadnie Jej tożsamość "babcia Caron", staruszka z Ablandins, którą nagabuje Maksymin, gdy wrócili wieczorem. "Babciu Caron, czy nie widzieliście Pięknej Pani w ogniu, unoszącej się powyżej doliny? Pogwarzyła sobie nieźle z Melanią i ze mną tego popołudnia na górze". Babcia słucha zdumiona ..., niedowierzająca ... Wówczas Maksymin nalega: "Jeśli nie chcecie mi wierzyć, to zawołajcie Melanię!". Melania zajmowała się krowami w oborze. Zawołano ją i w kuchni gospodarstwa w Ablandins pierwszy raz opowiada o objawieniu. A babcia kończy: "To Najświętszą Maryję Pannę widziały dzieci, bo tylko Ona jedna jest w niebie, a Syn Jej rządzi i to jest na pewno Maryja". Następnie gani zięcia: "Czy po tym, będziesz nadal pracował w niedzielę!".
Nazajutrz jest właśnie niedziela. Zadecydowano zaprowadzić dzieci do księdza proboszcza, aby przed Mszą świętą powiadomić go o wydarzeniu. W czasie kazania mówi o tym bardzo poruszony ... Po Mszy świętej zaniepokojony burmistrz zwołuje radę miejską, gdzie zaczęto mówić o dzieciach. Po południu, dla uspokojenia sumienia, burmistrz idzie do Ablandins, aby osobiście wypytać dzieci. Ku wielkiemu zaskoczeniu zastaje tylko Melanię, ponieważ Maksymin powrócił do ojca już rano, zaraz po spotkaniu z księdzem proboszczem. Należy zaznaczyć, że dzieci poznały się w przeddzień objawienia i zostały rozdzielone nazajutrz. Burmistrz więc wypytuje Melanię i próbuje nakłonić do zachowania milczenia. Chce ją przekupić złotem, grozi, lecz Melania ma tylko jedną odpowiedź: "Powiedziano mi, żebym to mówiła, dlatego będę to mówiła". Wobec tego burmistrz rezygnuje i odchodzi. Obecni trzej wieśniacy: Pra, Selme i Moussier wpadają na genialny pomysł, by spisać przemówienie Maryi, pod dyktando Melanii, po francusku i w gwarze. Mamy więc rzetelny dokument, z datą nazajutrz po objawieniu: jest to sprawozdanie Pra.

Zbierzmy pokrótce niektóre elementy układanki historycznej. Dnia 9 października 1846 r. biskup Grenoble, Philibert de Bruillard, ogłasza komunikat z przeznaczeniem dla księży diecezji, prosząc aby nie opowiadali o wydarzeniu. Sam jest informowany na bieżąco między innymi o tym, że w 10 dni po objawieniu zliczono około tysiąc osób na górze. Następnego roku, pomimo srogiej zimy, wchodzący tłum był bardzo liczny.